Dobry spacer nie jest zły!

Oświadczam, że zmieniłam zdanie na temat spacerów.
Zawsze wydawało mi się, że taki zwykły, letni spacer, nie noszący zaszczytnego tytułu "Wyprawy", nie jest wiele wart. Oczywiście można się dotlenić, rozprostować kości, popatrzeć na zieleń... Wiedziałam o tym, ale wydawało mi się to banalne i nie warte uwagi. Nie zdawałam sobie jednak sprawy, jak wiele się zmienia, kiedy spojrzy się na spacerowy czas oczami dziecka!

Mój brat, Karolek, zmienił moje myślenie! Zamienił to nieciekawe popołudnie w prawdziwą Przygodę.

Każdy napotkany owad był interesujący! Zauważyłam więcej, niż mogłabym dostrzec spacerując samotnie...
Kwiaty - nawet te najmniejsze - okazały się być siedliskiem osobliwości i zagadek...

Spacerowaliśmy w cieniu drzew, a Karol dzierżył drewniany miecz. Przez chwilę wydawało mi się, że za rogiem naprawdę czai się zagrożenie, a my jesteśmy niestrudzonymi wojownikami na trudnym i niebezpiecznym szlaku!

To było bardzo odświeżające przeżycie. Taki zwykły, godzinny spacer uświadomił mi jak daleko odpłynęło moje dzieciństwo, a wraz z nim ten niesamowity nastrój wiecznej zabawy...

Wyobraźnia...

Moje stwierdzenie może wydać się banalne, ale ja muszę to napisać: UWOLNIJCIE WYOBRAŹNIE!

Cholernie przyjemnie jest poczuć się znowu dzieckiem! Tyle można zobaczyć, tyle usłyszeć! A ile w tym zachwytu i zdziwienia!

Żeby jeszcze ten świat był tak przyjazny, jak wydawał mi się być w dzieciństwie...

Moja historia

W poprzednim poście obiecałam, że opowiem swoją historię. Nie będzie to łatwe, gdyż moja historia wciąż trwa i z każdą chwilą dopisywane są do niej nowe wątki. Sytuacje tak szybko mkną przez mój czas, że często wydaje mi się, że świat przepływa pomiędzy moimi palcami, jakby był czymś nierealnym, zmyślonym, przezroczystym... 

Musisz wiedzieć o mnie jedynie tyle, że jestem. W reszcie zdarzeń jest tyle niepewności, że nie będę Ci ich na siłę wciskać do umysłu. Jedynie zasugeruję. 

A więc jestem. Skąd ta pewność? Cóż, niechaj to będzie nasz mały aksjomat, na którym oprzemy całą historię. Jestem. Nie wracajmy do tego. 

Nikola Pustała (NIKO) - różne historie

Moja historia będzie opowiadana na tym blogu na bieżąco, ale jak już wyżej powiedziałam - nie będzie na siłę wpychana do Twojego umysłu. Oczywiście nie może być tutaj umieszczona w całości, a jej części nigdy nie będą identyczne z oryginałem. Nie wiem jak mogłabym publikować moją historię w stanie surowym, bo nie wiem co jest moją historią, a co jej interpretacją. 

Nie będę stosować tutaj żadnych zasad.

To jest moje miejsce w sieci!

Mogę krzyczeć, stepować, pieprzyć głupoty...

Bo to jest MOJA HISTORIA!!

Dobrej Nocy!

NIKO

Jestem!

Poukładało się nie za dobrze i nim zaczęłam prowadzić bloga, już byłam zmuszona do zrobienia przerwy! To okropne, ale dobrze, że stało się to teraz, na początku mojej drogi. Byłoby gorzej, gdybym miała już stałych czytelników i ni stąd ni zowąd przestała publikować! :D 

Mam nadzieję, że jeśli będę prowadziła tego bloga systematycznie - rozpoczynając od dnia dzisiejszego - za jakiś czas pojawią się czytelnicy. Dołożę wszelkich starań, by posty pojawiały się regularnie. Codziennie!!! 

Dziś wieczorem opowiem wam moją historię!

Dlaczego będę prowadzić bloga?

Witaj!

Nim rozpocznę blogowanie pełną parą, chciałabym w skrócie określić, jakie są moje pobudki.
Mam nadzieję, że wpis ten pozwoli mi zharmonizować moje przyszłe działania i będzie mi służył przez następne kilkanaście lub kilkadziesiąt wpisów. :)

Postanowiłam zrobić listę powodów, dla których wzięłam się za blogowanie:

DLACZEGO BĘDĘ PROWADZIĆ BLOGA? 

• Mam problemy z pamięcią, więc blog będzie moim nie gubiącym się pamiętnikiem. 
• Mam nadzieję, że nauczę się wreszcie systematyczności.
• Chciałabym móc dzielić się codziennością z rodziną i przyjaciółmi, których nie mogę spotykać tak często jak bym chciała. Mam też nadzieję, że będę mogła dzielić się tym wszystkim z Tobą!
• Chcę by blog był przystanią moich inspiracji, idei i pomysłów.
• Moją pasją jest śpiewanie i tworzenie muzyki - być może dzięki prowadzeniu bloga, Ty zapoznasz się z moimi piosenkami i nagraniami, ocenisz je, a może nawet polubisz. 
• Myślę, że blog jest dobrym miejscem do nawiązania z Tobą dialogu - wtedy gdy myślisz podobnie i szczególnie wtedy, gdy masz całkiem odmienne zdanie na poruszany temat! 

 Zapewne jest jeszcze wiele powodów, których nawet sobie nie uświadamiam i wrócę do nich w najbliższym czasie - może w następnym poście...

A teraz czas mnie nagli, gdyż obiecałam sobie, że do 20.00 wrzucę na YouTube pewien cover...

Na pewno o tym napiszę!

Miłego, całego dnia!

NIKO